Znaki żeglugowe

Dla określenia trasy szlaku żeglownego i przeszkód żeglugowych na szlaku dróg wodnych stosuje się następujące rodzaje znaków żeglu- gowych: znaki pływające, wyznaczające szlak żeglowny; znaki brzegowe, określające miejsca niebezpieczne szlaku żeg­lownego ; znaki brzegowe, określające położenie szlaku w stosunku do brze­gów drogi wodnej; znaki wskazujące przeszkody na szlaku żeglownym; znaki żeglugowe, przejazdu przez budowle wodne; znaki wyznaczające wjazd do portów lub odgałęzień dróg wod­nych oraz wyznaczające wjazd na szlak żeglowny jezior i roz­lewisk.

Znaki żeglugowe szlaku żeglownego ustawione na brzegach drogi wodnej (znaki brzegowe) powinny być rozmieszczone w sposób za­pewniający rozpoznanie znaków od strony szlaku żeglownego. Stroną prawą szlaku żeglownego lub prawym brzegiem drogi wodnej jest ta strona lub brzeg, które znajdują się na prawo od statku pły­nącego w dół rzeki, przy czym jako kierunek „w dół rzeki” należy przyjmować kierunek ku ujściu rzeki, a jako kierunek „w górę rze­ki” — kierunek ku źródłom rzeki. Kierunek i strony szlaku żeglownego na kanałach i jeziorach okreś­lają lokalne przepisy żeglugowe. Za miejsce niebezpieczne szlaku żeglownego, wymagające ostrzeże­nia znakami brzegowymi, uważa się np.: główki ostróg, wysunięte na wodę obiekty pływające, płycizny, stałe przeszkody itp.

Specjalne znaki -wskazujące okresowo występujące przeszkody na szlaku żeglownym, np.: zatopione statki, statki na mieliźnie, zatopio­ne przedmioty, płycizny itp., umieszcza się na przeszkodach, jeżeli przy mijaniu przeszkód jest wymagane zachowanie szczególnej ostrożności. Przeszkody, których mijanie nie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, mogą być oznakowane znakami pływającymi wyznacza­jącymi kierunek szlaku żeglownego (znaki typu A.I załącznika nr 4) lub znakami brzegowymi określającymi miejsca niebezpieczne szla­ku żeglownego (znaki typu A.II załącznika nr 4). Znaki żeglugowe szlaku żeglownego i przeszkód żeglugowych oraz ich przeznaczenia określa załącznik nr 4 do niniejszych przepisów.

Znaki żeglugowe – na drogach wodnych

Znaki żeglugowe regulacji ruchu na drogach wodnych należy ustawiać wzdłuż drogi wodnej na lądzie lub budowlach wodnych; rozróżnia się następujące rodzaje znaków żeglugowych regulacji ruchu: znaki zakazu; znaki nakazu; znaki ograniczenia; znaki zezwoleń i zaleceń; znaki wskazania; znaki pomocnicze informacyjne.

Znakami zakazu są: tablice czworokątne białe z czerwoną obwódką. Na tablicy wid­nieje czarny nadruk symbolizujący rodzaj zakazu, przekreślony czerwonym ukośnym pasem; tablice czworokątne biało-czerwone, symbolizujące dwa trójkąty, biały i czerwony, zwrócone do siebie podstawami; światła stałe czerwone; światła stałe czerwono-białe; światła stałe czerwono-zielone.

Znakami nakazu i znakami ograniczenia są tablice czworokątne, białe z czerwoną obwódką i czarnym symbolem nakazu lub ogra­niczenia.

Znakami zezwoleń są: tablice żółte o kształcie rombów; światła żółte stałe; tablice prostokątne niebieskie z białą strzałką.

Znakami wskazania są: tablice czworokątne niebieskie z białym znakiem wskazania; tablice prostokątne zielone z białym szerokim pasem biegnącym od góry ku dołowi przez środek tablicy; światła zielone stałe. Znakami pomocniczymi informacyjnymi są tablice białe z czarnym napisem lub symbolem podawanej informacji. Znaki wykonywane z materiałów odblaskowych mogą zamiast tła bia­łego mieć tło koloru srebrno-szarego.

Tablice (ust. 2—6) powinny odpowiadać wymogom określonym w § 14 ust. 4. Znaki żeglugowe regulacji ruchu na drogach wodnych oraz ich przeznaczenie określa załącznik nr 3 niniejszych przepisów.

Stosowanie świateł

Znakami żeglugowymi w postaci świateł mogą być: światło stałe, używane do oznakowania budowli wodnych lub oś­wietlania innych znaków żeglugowych; światło nadawane rytmicznie, używane do oznakowania szlaku żeglownego; światło migawkowe używane w nocy do oznakowania rozgałęzień szlaku żeglownego. Światło stałe (ust. 1 pkt 1) może mieć kolor zielony, czerwony, biały, żółty, z tym że używa się je w dzień lub w nocy odpowiednio do rodzaju znaku. Światło nadawane rytmicznie (ust. 1 pkt 2) może mieć kolor czer­wony, zielony lub żółty, z tym że: światła rytmicznego o parzystej ilości błysków, zwanego światłem rytmicznym parzystym, używa się do oznakowania prawej stro­ny szlaku żeglownego; światła rytmicznego o nieparzystej ilości błysków, zwanego światłem rytmicznym nieparzystym, używa się do oznakowania lewej strony szlaku żeglownego. Światło rytmiczne parzyste (ust. 3 pkt 1) powinno być nadawane w cyklu trwającym 8,6 s i obejmującym: błysk pierwszy o czasie trwania 0,7 s przerwę pierwszą o czasie trwania 1,7 s błysk drugi o czasie trwania 0,7 s przerwę drugą o czasie trwania 5,5 s Światło rytmiczne nieparzyste (ust. 3 pkt 2), powinno być nadawane w cyklu trwającym 3,5 s i obejmującym: błysk o czasie trwania 0,7 s przerwę o czasie trwania 2,8 s Światło migawkowe (ust. 1 pkt 3) może być stosowane tylko jako światło białe w cyklu trwającym 1,0 s i obejmującym: błysk o czasie trwania 0,3 s przerwę o czasie trwania 0,7 s Przy oznakowywaniu budowli wodnych znaki świetlne mogą być zastąpione znakami w postaci tablic, z tym że: światło czerwone stałe zastępuje się czerwoną tablicą prostokątną z białym pionowym pasem pośrodku; światło zielone stałe zastępuje się zieloną tablicą prostokątną z białym pionowym pasem pośrodku; światło żółte stałe zastępuje się żółtą tablicą kwadratową ustawio­ną wierzchołkowo.

Podobne wpisy