Znaki żeglugowe

Dla określenia trasy szlaku żeglownego i przeszkód żeglugowych na szlaku dróg wodnych stosuje się następujące rodzaje znaków żeglu- gowych: znaki pływające, wyznaczające szlak żeglowny; znaki brzegowe, określające miejsca niebezpieczne szlaku żeg­lownego ; znaki brzegowe, określające położenie szlaku w stosunku do brze­gów drogi wodnej; znaki wskazujące przeszkody na szlaku żeglownym; znaki żeglugowe, przejazdu przez budowle wodne; znaki wyznaczające wjazd do portów lub odgałęzień dróg wod­nych oraz wyznaczające wjazd na szlak żeglowny jezior i roz­lewisk.

Dermatolog Warszawa
http://evimed.com.pl/dermatolog/
Zespół wykwalifikowanych lekarzy specjalistów
z dziedziny dermatologii.

Znaki żeglugowe szlaku żeglownego ustawione na brzegach drogi wodnej (znaki brzegowe) powinny być rozmieszczone w sposób za­pewniający rozpoznanie znaków od strony szlaku żeglownego. Dermatolog Warszawa. Stroną prawą szlaku żeglownego lub prawym brzegiem drogi wodnej jest ta strona lub brzeg, które znajdują się na prawo od statku pły­nącego w dół rzeki, przy czym jako kierunek „w dół rzeki” należy przyjmować kierunek ku ujściu rzeki, a jako kierunek „w górę rze­ki” — kierunek ku źródłom rzeki. Kierunek i strony szlaku żeglownego na kanałach i jeziorach okreś­lają lokalne przepisy żeglugowe. Za miejsce niebezpieczne szlaku żeglownego, wymagające ostrzeże­nia znakami brzegowymi, uważa się np.: główki ostróg, wysunięte na wodę obiekty pływające, płycizny, stałe przeszkody itp.

Specjalne znaki -wskazujące okresowo występujące przeszkody na szlaku żeglownym, np.: zatopione statki, statki na mieliźnie, zatopio­ne przedmioty, płycizny itp., umieszcza się na przeszkodach, jeżeli przy mijaniu przeszkód jest wymagane zachowanie szczególnej ostrożności. Przeszkody, których mijanie nie wymaga zachowania szczególnej ostrożności, mogą być oznakowane znakami pływającymi wyznacza­jącymi kierunek szlaku żeglownego (znaki typu A.I załącznika nr 4) lub znakami brzegowymi określającymi miejsca niebezpieczne szla­ku żeglownego (znaki typu A.II załącznika nr 4). Znaki żeglugowe szlaku żeglownego i przeszkód żeglugowych oraz ich przeznaczenia określa załącznik nr 4 do niniejszych przepisów.

Znaki żeglugowe – na drogach wodnych

Znaki żeglugowe regulacji ruchu na drogach wodnych należy ustawiać wzdłuż drogi wodnej na lądzie lub budowlach wodnych; rozróżnia się następujące rodzaje znaków żeglugowych regulacji ruchu: znaki zakazu; znaki nakazu; znaki ograniczenia; znaki zezwoleń i zaleceń; znaki wskazania; znaki pomocnicze informacyjne.

Znakami zakazu są: tablice czworokątne białe z czerwoną obwódką. Na tablicy wid­nieje czarny nadruk symbolizujący rodzaj zakazu, przekreślony czerwonym ukośnym pasem; tablice czworokątne biało-czerwone, symbolizujące dwa trójkąty, biały i czerwony, zwrócone do siebie podstawami; światła stałe czerwone; światła stałe czerwono-białe; światła stałe czerwono-zielone.

Znakami nakazu i znakami ograniczenia są tablice czworokątne, białe z czerwoną obwódką i czarnym symbolem nakazu lub ogra­niczenia.

Znakami zezwoleń są: tablice żółte o kształcie rombów; światła żółte stałe; tablice prostokątne niebieskie z białą strzałką.

Znakami wskazania są: tablice czworokątne niebieskie z białym znakiem wskazania; tablice prostokątne zielone z białym szerokim pasem biegnącym od góry ku dołowi przez środek tablicy; światła zielone stałe. Znakami pomocniczymi informacyjnymi są tablice białe z czarnym napisem lub symbolem podawanej informacji. Znaki wykonywane z materiałów odblaskowych mogą zamiast tła bia­łego mieć tło koloru srebrno-szarego.

Tablice (ust. 2—6) powinny odpowiadać wymogom określonym w § 14 ust. 4. Znaki żeglugowe regulacji ruchu na drogach wodnych oraz ich przeznaczenie określa załącznik nr 3 niniejszych przepisów.

Stosowanie świateł

Znakami żeglugowymi w postaci świateł mogą być: światło stałe, używane do oznakowania budowli wodnych lub oś­wietlania innych znaków żeglugowych; światło nadawane rytmicznie, używane do oznakowania szlaku żeglownego; światło migawkowe używane w nocy do oznakowania rozgałęzień szlaku żeglownego. Światło stałe (ust. 1 pkt 1) może mieć kolor zielony, czerwony, biały, żółty, z tym że używa się je w dzień lub w nocy odpowiednio do rodzaju znaku. Światło nadawane rytmicznie (ust. 1 pkt 2) może mieć kolor czer­wony, zielony lub żółty, z tym że: światła rytmicznego o parzystej ilości błysków, zwanego światłem rytmicznym parzystym, używa się do oznakowania prawej stro­ny szlaku żeglownego; światła rytmicznego o nieparzystej ilości błysków, zwanego światłem rytmicznym nieparzystym, używa się do oznakowania lewej strony szlaku żeglownego. Światło rytmiczne parzyste (ust. 3 pkt 1) powinno być nadawane w cyklu trwającym 8,6 s i obejmującym: błysk pierwszy o czasie trwania 0,7 s przerwę pierwszą o czasie trwania 1,7 s błysk drugi o czasie trwania 0,7 s przerwę drugą o czasie trwania 5,5 s Światło rytmiczne nieparzyste (ust. 3 pkt 2), powinno być nadawane w cyklu trwającym 3,5 s i obejmującym: błysk o czasie trwania 0,7 s przerwę o czasie trwania 2,8 s Światło migawkowe (ust. 1 pkt 3) może być stosowane tylko jako światło białe w cyklu trwającym 1,0 s i obejmującym: błysk o czasie trwania 0,3 s przerwę o czasie trwania 0,7 s Przy oznakowywaniu budowli wodnych znaki świetlne mogą być zastąpione znakami w postaci tablic, z tym że: światło czerwone stałe zastępuje się czerwoną tablicą prostokątną z białym pionowym pasem pośrodku; światło zielone stałe zastępuje się zieloną tablicą prostokątną z białym pionowym pasem pośrodku; światło żółte stałe zastępuje się żółtą tablicą kwadratową ustawio­ną wierzchołkowo.

Podobne wpisy