Okresy ograniczonej widzialności

W warunkach ograniczonej widzialności (mgła, śnieżyce itp). statek powinien płynąć ze zmniejszoną szybkością i mieć obserwatora na dziobie (na przodzie zestawu pchanego); obserwator porozumiewa się z kierownikiem statku lub zestawu pchanego znakami sygnalizacji wzrokowej, sygnałami dźwiękowymi lub telefonicznie. W szczególnie niekorzystnych warunkach atmosferycznych, ograni­czających możliwość właściwego rozpoznania znaków, należy na statku uruchomić oznakowanie nocne.

Jeżeli statkowi przy nadmiernie ograniczonej widzialności nie można zapewnić bezpieczeństwa jazdy, statek należy zatrzymać do czasu po­prawy warunków atmosferycznych, pozostawiając w miarę możliwości wolny szlak żeglowny. Ze statku płynącego w warunkach ograniczonej widzialności należy nadawać powtarzane co minutę sygnały dźwiękowe określone w częś­ci F załącznika nr 2, a mianowicie: jeden dźwięk długi — ze statku płynącego pojedynczo; dwa dźwięki długie — z pociągu holowniczego, zestawu pchanego i zespołu sprzężonego. 5. Ze statku stojącego w warunkach ograniczonej widzialności, na szla- ku żeglownym lub w jego pobliżu, poza portami i miejscami specjal- nie wyznaczonymi dla postoju, należy w odpowiedzi na sygnały stat­ku będącego w ruchu (ust. 4) nadawać powtarzane co minutę sygna­ły dźwiękowe dzwonem, określone w części G załącznika nr 2, a mianowicie: jedną serię uderzeń w dzwon — żeglownego; dwie serie uderzeń w dzwon — ku żeglownego; trzy serie uderzeń w dzwon — łożeniu. przy postoju z lewej strony szlaku przy postoju z prawej strony szlaku przy postoju w nieokreślonym po- Sygnały dźwiękowe (ust. 4 i 5) powinny być nadawane z pociągu ho­lowniczego, zestawu pchanego lub zespołu sprzężonego z zachowaniem następujących zasad: sygnały dźwiękowe statku będącego w ruchu (ust. 4) powinny być nadawane ze statku, na którym znajduje się kierownik pociągu holowniczego, zestawu pchanego lub zespołu sprzężonego; sygnały dźwiękowe statku stojącego (ust. 5) powinny być nadawane: w zestawie pchanym — z pchacza, w zespole sprzężonym — z jednego ze statków zespołu, w pociągu holowniczym — z holownika i z ostatniego statku pociągu holowniczego.

Statek płynący w dół rzeki, wyposażony w urządzenia radarowe przystosowane do żeglugi śródlądowej, po wykryciu przez te urzą­dzenia obecności innych statków na drodze wodnej powinien:

1) zamiast sygnału określonego w ust. 4, nadawać sygnał dźwiękowy, o którym mowa w § 21 ust. 23, składający się z trzech dźwięków, o różnej tonacji, powtarzanych trzykrotnie, z tym że: czas trwania jednego dźwięku wynosi około 2 s, każda seria trzech dźwięków rozpoczyna się tonem najniższym, a kończy tonem najwyższym, sygnał (trzy razy po trzy dźwięki) powtarza się tak często, jak często jest to konieczne;

2) zmniejszyć szybkość lub w wypadku koniecznym zatrzymać statek dziobem skierowanym w dół rzeki albo przygotować się do zawrócenia pod prąd, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa. Statki odbierające sygnał dźwiękowy (ust. 7 pkt 1) powinny podpły­nąć możliwie najbliżej brzegu i pozostawać tam do czasu aż prze­płynie statek nadający sygnały; jeżeli odległość od brzegu jest zna­czna, statki powinny jak najszybciej uwolnić szlak żeglowny — do­tyczy to w szczególności statków płynących w poprzek drogi wod­nej.

Podobne wpisy